ΕΞΗΓΗΣΗ HANGDANG
Οι Ρόλοι της Όπερας του Πεκίνου: Σενγκ, Νταν, Τζινγκ και Τσόου
Κάθε χαρακτήρας της Όπερας του Πεκίνου ανήκει σε έναν από τέσσερις τύπους ρόλων, καθένας με τη δική του φωνή και κινησιολογία. Μάθετε να τους αναγνωρίζετε και κάθε παράσταση γίνεται πολύ πιο εύκολη στην παρακολούθηση.
Δείτε εισιτήρια για το Liyuan Theatre στο GetYourGuide ↗Οι τέσσερις βασικοί τύποι ρόλων της Όπερας του Πεκίνου
| Τύπος ρόλου | Ποιον υποδύονται | Πώς να τους αναγνωρίσετε |
|---|---|---|
| Sheng (生) | Άνδρες πρωταγωνιστές — λόγιοι, αξιωματούχοι, νέοι, πολεμιστές | Φυσική φωνή, συγκρατημένες κινήσεις, συχνά ελάχιστο ή καθόλου μακιγιάζ προσώπου |
| Dan (旦) | Γυναικείοι ρόλοι κάθε ηλικίας και ιδιοσυγκρασίας | Λεπτεπίλεπτη κίνηση, χειρονομίες με μεταξωτά μανίκια, περίτεχνα καλύμματα κεφαλής |
| Jing (净) | Ισχυροί, υπερμεγέθεις άνδρες — στρατηγοί, θεοί, κακοποιοί | Έντονο μακιγιάζ στο πρόσωπο, βαθιά ηχηρή φωνή, δυναμική χειρονομία |
| Τσόου (丑) | Κόμικ χαρακτήρες, συχνά χαμηλότερης κοινωνικής θέσης ή πονηροί | Μικρή λευκή κηλίδα γύρω από τη μύτη και τα μάτια, αυτοσχέδιο πνεύμα |
Σενγκ: οι αρσενικοί πρωταγωνιστές, χωρισμένοι κατά ηλικία και δεξιότητα
Οι ρόλοι sheng καλύπτουν τους αρσενικούς πρωταγωνιστές της Όπερας του Πεκίνου, αλλά η κατηγορία δεν είναι ομοιόμορφη. Οι χαρακτήρες laosheng είναι αξιοπρεπείς ηλικιωμένοι άνδρες — λόγιοι, υπουργοί, στρατηγοί — που τραγουδούν με φυσική φωνή και συχνά διακρίνονται από ένα μακρύ, περιποιημένο γένι που δηλώνει την ηλικία και την κοινωνική θέση. Οι ρόλοι xiaosheng είναι νεαροί άνδρες, που συνήθως ερμηνεύονται με υψηλότερη, ενίοτε με ψευδόφωνο απόχρωση φωνή για να υποδηλώσουν τη νεότητα. Οι ρόλοι wusheng είναι πολεμιστές — στρατιώτες και τυχοδιώκτες — με εντατική εκπαίδευση στις ακροβασίες και τη σκηνική μάχη παρά στη φωνητική διανθισμένη τέχνη. Ένας ερμηνευτής συνήθως ειδικεύεται σε έναν υποτύπο sheng για όλη του την καριέρα, καθώς η σωματική και φωνητική εκπαίδευση που απαιτείται για, ας πούμε, τις ακροβασίες του wusheng διαφέρει τεράστια από την συγκρατημένη, καθιστή αξιοπρέπεια που αναμένεται από έναν λόγιο-αξιωματούχο laosheng.
Dan: γυναικείοι ρόλοι, και μια μακρά παράδοση ανδρών ερμηνευτών
Οι ρόλοι νταν απεικονίζουν γυναίκες με ένα φάσμα ιδιοσυγκρασιών: οι τσινγκί είναι ενάρετες, συγκρατημένες παντρεμένες γυναίκες ή χήρες, που τραγουδούν με εκλεπτυσμένο, ελεγχόμενο ύφος· οι χουαντάν είναι ζωηρές, φιλάρεσκες νεαρές γυναίκες με ταχύτερη, πιο παιχνιδιάρικη κίνηση· οι γουντάν είναι πολεμίστριες ικανές στην ακροβατική μάχη· οι λαοντάν είναι ηλικιωμένες γυναίκες, που τραγουδούν σε χαμηλότερη περιοχή πιο κοντά στον φυσικό λόγο. Για μεγάλο μέρος της ιστορίας της Όπερας του Πεκίνου, οι γυναικείες υποκριτικές τέχνες ερμηνεύονταν από άνδρες ηθοποιούς εκπαιδευμένους από την παιδική ηλικία στην τεχνική νταν, μια παράδοση που ανέδειξε μερικούς από τους πιο διάσημους ερμηνευτές της τέχνης. Οι γυναίκες ερμηνεύτριες έχουν αναλάβει ρόλους νταν συχνότερα από τον εικοστό αιώνα, αλλά η ίδια η τεχνική νταν — φωνή, χειρονομία, βάδισμα — παραμένει μια ξεχωριστή ειδίκευση πολλών ετών.
Jing: βαμμένα πρόσωπα για ισχυρούς, υπερμεγέθεις χαρακτήρες
Οι ρόλοι Jing προορίζονται για τολμηρούς, μεγαλοπρεπείς άνδρες — στρατηγούς, πολέμαρχους, θεότητες, δαίμονες και κακούς — και ερμηνεύονται με βροντερή, ηχηρή φωνή και το περίτεχνο βαμμένο μακιγιάζ προσώπου που ονομάζεται lianpu. Τα χρώματα και τα σχέδια του προσώπου ενός χαρακτήρα jing δεν αποτελούν διακοσμητική επιλογή αλλά κωδικοποιημένο σήμα προσωπικότητας, που εφαρμόζεται σύμφωνα με συμβάσεις διαμορφωμένες μέσα από γενιές παραστάσεων. Οι ερμηνευτές jing εκπαιδεύονται για ισχυρή σωματική παρουσία όσο και για φωνητική δύναμη, καθώς αυτοί οι ρόλοι συχνά συνδυάζουν το τραγούδι με τις ακροβατικές σκηνές μάχης για τις οποίες είναι γνωστή η Όπερα του Πεκίνου. Η είσοδος ενός jing είναι συνήθως μία από τις πιο οπτικά εντυπωσιακές στιγμές σε οποιοδήποτε πρόγραμμα, ακριβώς επειδή το μακιγιάζ ανακοινώνει τη φύση του χαρακτήρα προτού τραγουδηθεί έστω και ένας στίχος.
Τσόου: ο κωμικός ρόλος με άδεια να παραβιάζει τους κανόνες
Οι ερμηνευτές chou υποδύονται κωμικούς χαρακτήρες — υπηρέτες, προξενήτρες, μικρούς αξιωματούχους, απατεώνες — που αναγνωρίζονται αμέσως από ένα μικρό μπαλώματα λευκού μακιγιάζ γύρω από τη μύτη και τα μάτια, κάτι που μερικές φορές αποκαλείται «μικρό ανθισμένο πρόσωπο». Παρόλο που το όνομα μοιάζει με το δυτικό clowning, οι ρόλοι chou απαιτούν σοβαρή εκπαίδευση σε ακροβατικά, λογοπαίγνια και κωμικό συγχρονισμό, και οι ερμηνευτές chou συχνά έχουν μεγαλύτερη ελευθερία από άλλους τύπους ρόλων να αυτοσχεδιάζουν διαλόγους ή να απευθύνονται απευθείας στο κοινό, σπάζοντας τον τέταρτο τοίχο για ένα γέλιο. Κάθε άλλο παρά γέμισμα, μια καλά τοποθετημένη σκηνή chou επαναφέρει τον συναισθηματικό ρυθμό ενός προγράμματος ανάμεσα σε βαρύτερα κομμάτια sheng, dan ή jing, γι' αυτό και τα περισσότερα βράδια περιλαμβάνουν τουλάχιστον μία.
Γιατί υπάρχει όλο το σύστημα
Οι ερμηνευτές δεσμεύονται σε ένα hangdang, ή κατηγορία τύπου ρόλου, νωρίς στην εκπαίδευσή τους και σπάνια μετακινούνται μεταξύ τους, επειδή το καθένα απαιτεί διαφορετική τοποθέτηση φωνής, σωματικό λεξιλόγιο και ρεπερτόριο που μαθαίνεται σε χρόνια και όχι σε μήνες. Για το κοινό, το όφελος είναι η αναγνωσιμότητα: ο τύπος ρόλου ενός χαρακτήρα — που σηματοδοτείται μέσω της φωνής, του βαδίσματος, του κοστουμιού και, για τους jing και chou, του μακιγιάζ — σας λέει χοντρικά τι είδους άνθρωπο παρακολουθείτε μέσα σε δευτερόλεπτα από την είσοδό του, πολύ πριν η ίδια η πλοκή ξεκαθαρίσει οτιδήποτε. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για επισκέπτες που έρχονται για πρώτη φορά και παρακολουθούν ένα πρόγραμμα με πολλά σύντομα, άγνωστα έργα σε ένα βράδυ, καθώς το σύστημα hangdang κάνει μεγάλο μέρος της αφηγηματικής δουλειάς που συνήθως αφήνεται αποκλειστικά στον διάλογο.