HANGDANG ΕΞΗΓΗΜΕΝΟ
Τα είδη ρόλων στην Όπερα του Πεκίνου: Σενγκ, Νταν, Τζινγκ και Τσου
Κάθε χαρακτήρας του Πεκινέζικου Όπερας ανήκει σε έναν από τέσσερις τύπους ρόλων, ο καθένας με τη δική του φωνή και χειρονομία. Μάθε να τους αναγνωρίζεις και κάθε παράσταση γίνεται πολύ πιο εύκολη στην παρακολούθηση.
Δείτε εισιτήρια για το Θέατρο Liyuan στο GetYourGuide ↗Τέσσερις βασικοί τύποι ρόλων στην Όπερα του Πεκίνου
| Τύπος ρόλου | Ποιον παίζουν | Πώς να τους εντοπίσετε |
|---|---|---|
| Σενγκ (生) | Άνδρες πρωταγωνιστές — λόγιοι, αξιωματούχοι, νέοι, πολεμιστές | Φυσική έκφραση, συγκρατημένες κινήσεις, συχνά ελάχιστο ή καθόλου μακιγιάζ προσώπου |
| Dan (旦) | Γυναικείοι ρόλοι σε όλες τις ηλικίες και τους χαρακτήρες | Λεπτές κινήσεις, χειρονομίες με μανίκια που κυματίζουν σαν νερό, περίτεχνες κόμμωσεις |
| Jing (净) | Ισχυροί, μεγαλειώδεις άντρες — στρατηγοί, θεοί, κακοποιοί | Τολμηρό μακιγιάζ με βαμμένο πρόσωπο, βαθιά ηχηρή φωνή, δυναμική χειρονομία |
| Chou (丑) | Κωμικοί χαρακτήρες, συχνά κατώτερης κοινωνικής θέσης ή σκανταλιάρικοι | Μικρό λευκό σημάδι γύρω από τη μύτη και τα μάτια, αυτοσχέδιο πνεύμα |
Ο Sheng: οι πρωταγωνιστές, χωρισμένοι ανά ηλικία και δεξιότητα
Οι ρόλοι «Sheng» καλύπτουν τους πρωταγωνιστικούς ανδρικούς ρόλους του Πεκίνου Όπερας, αλλά η κατηγορία δεν είναι ενιαία. Οι χαρακτήρες «Laosheng» είναι αξιοπρεπείς ηλικιωμένοι άνδρες — λόγιοι, υπουργοί, στρατηγοί — που τραγουδιούνται με φυσική φωνή και συχνά διακρίνονται από μακριά, περιποιημένη γενειάδα που υποδηλώνει ηλικία και κύρος. Οι ρόλοι «Xiaosheng» είναι νέοι άνδρες, συνήθως ερμηνευμένοι με υψηλότερη, ενίοτε φαλτσετοειδή φωνή για να υποδηλώσουν τη νεότητα. Οι ρόλοι «Wusheng» είναι πολεμικοί άνδρες — στρατιώτες και τυχοδιώκτες — με έντονη εκπαίδευση στην ακροβατική και τη σκηνική πάλη, παρά στη φωνητική διακόσμηση. Ένας ερμηνευτής συνήθως εξειδικεύεται σε έναν υποτύπο «Sheng» για όλη του την καριέρα, καθώς η σωματική και φωνητική προπόνηση που απαιτείται, για παράδειγμα, για τα ακροβατικά του «Wusheng», διαφέρει ριζικά από την εγκρατή, καθιστική αξιοπρέπεια που αναμένεται από έναν λόγιο-αξιωματούχο «Laosheng».
Γυναικείοι ρόλοι και μια μακρά παράδοση ανδρών ερμηνευτών
Οι ρόλοι των νταν απεικονίζουν τις γυναίκες σε ένα ευρύ φάσμα ιδιοσυγκρασιών: οι τσινγκγί είναι ενάρετες, συγκροτημένες παντρεμένες γυναίκες ή χήρες, που ερμηνεύονται με εκλεπτυσμένο, ελεγχόμενο ύφος· οι χουαντάν είναι ζωηρές, φλερτάρουν νεαρές γυναίκες με πιο γρήγορες, παιχνιδιάρικες κινήσεις· οι ουτάν είναι πολεμίστριες με δεξιότητες ακροβατικής μάχης· οι λαονταν είναι ηλικιωμένες γυναίκες, που ερμηνεύονται σε χαμηλότερη τονική περιοχή, πιο κοντά στον φυσικό λόγο. Για μεγάλο μέρος της ιστορίας του Πεκινέζικου Όπερας, οι γυναικείoι ρόλοι ερμηνεύονταν από άνδρες ηθοποιούς εκπαιδευμένους από παιδική ηλικία στην τεχνική των νταν, μια παράδοση που ανέδειξε μερικούς από τους πιο διάσημους ερμηνευτές της τέχνης αυτής. Από τον εικοστό αιώνα και μετά, οι γυναίκες ερμηνεύτριες αναλαμβάνουν συχνότερα ρόλους νταν, ωστόσο η ίδια η τεχνική των νταν — φωνή, χειρονομία, βάδισμα — παραμένει μια ξεχωριστή εξειδίκευση πολλών ετών.
Τζινγκ: ζωγραφισμένα πρόσωπα για δυνατούς, υπερμεγέθεις χαρακτήρες
Οι ρόλοι του τζινγκ προορίζονται για τολμηρούς, επιβλητικούς άνδρες — στρατηγούς, πολέμαρχους, θεότητες, δαίμονες και κακούς — που ερμηνεύονται με βροντερή, προβαλλόμενη φωνή και το περίτεχνο ζωγραφισμένο μακιγιάζ προσώπου που ονομάζεται λιανπού. Τα χρώματα και τα σχέδια στο πρόσωπο ενός χαρακτήρα τζινγκ δεν αποτελούν διακοσμητική επιλογή, αλλά έναν κωδικοποιημένο δείκτη προσωπικότητας, που εφαρμόζεται σύμφωνα με συμβάσεις που έχουν διαμορφωθεί μέσα από γενιές παραστάσεων. Οι ερμηνευτές τζινγκ εκπαιδεύονται τόσο για δυναμική σωματική παρουσία όσο και για φωνητική ισχύ, καθώς αυτοί οι ρόλοι συχνά συνδυάζουν το τραγούδι με τις ακροβατικές σεκάνς μάχης για τις οποίες φημίζεται το Πεκινέζικο Όπερα. Η είσοδος ενός τζινγκ είναι συνήθως μία από τις πιο εντυπωσιακές οπτικά στιγμές σε οποιοδήποτε πρόγραμμα, ακριβώς επειδή το μακιγιάζ αποκαλύπτει τη φύση του χαρακτήρα πριν καν ειπωθεί ο πρώτος στίχος.
Ο Τσου: ο κωμικός ρόλος με το ελεύθερο να παραβιάζει τους κανόνες
Οι ηθοποιοί του τσου υποδύονται κωμικούς χαρακτήρες — υπηρέτες, προξενήτρες, μικροαξιωματούχους, απατεώνες — που αναγνωρίζονται αμέσως από ένα μικρό λευκό επίθεμα μακιγιάζ γύρω από τη μύτη και τα μάτια, που συχνά αποκαλείται «προσωπάκι του λουλουδιού». Παρά την ομοιότητα του ονόματος με τη δυτική κλοουνερί, οι ρόλοι του τσου απαιτούν σοβαρή εκπαίδευση σε ακροβατικά, λεκτικό παιχνίδι και κωμικό συγχρονισμό, και οι ερμηνευτές τσου συχνά έχουν μεγαλύτερη ελευθερία από άλλους τύπους ρόλων να αυτοσχεδιάζουν διαλόγους ή να απευθύνονται απευθείας στο κοινό, σπάζοντας τον τέταρτο τοίχο για ένα γέλιο. Κάθε άλλο παρά διακοσμητικοί, μια καλά τοποθετημένη σκηνή τσου επαναφέρει τον συναισθηματικό ρυθμό της παράστασης ανάμεσα σε βαρύτερα κομμάτια σενγκ, νταν ή τζινγκ, γι' αυτό και σχεδόν κάθε βραδιά περιλαμβάνει τουλάχιστον μία.
Γιατί υπάρχει όλο αυτό το σύστημα
Οι ερμηνευτές δεσμεύονται από νωρίς στην εκπαίδευσή τους σε έναν συγκεκριμένο «χανγκντάνγκ», δηλαδή κατηγορία ρόλου, και σπάνια την ξεπερνούν, καθώς ο καθένας απαιτεί διαφορετική τοποθέτηση φωνής, σωματικό λεξιλόγιο και ρεπερτόριο που μαθαίνεται σε χρόνια, όχι σε μήνες. Για το κοινό, το κέρδος είναι η αναγνωσιμότητα: η κατηγορία ρόλου ενός χαρακτήρα — που αποκαλύπτεται μέσα από τη φωνή, το βάδισμα, το κοστούμι και, για τους «τζινγκ» και «τσου», το μακιγιάζ — σου λέει περίπου τι είδους άνθρωπο παρακολουθείς μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από την είσοδό του, πολύ πριν η ίδια η πλοκή ξεκαθαρίσει οτιδήποτε. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για όσους επισκέπτονται για πρώτη φορά και παρακολουθούν ένα πρόγραμμα με πολλά σύντομα, άγνωστα έργα σε μία βραδιά, καθώς το σύστημα των «χανγκντάνγκ» αναλαμβάνει μεγάλο μέρος της αφηγηματικής δουλειάς που συνήθως αφήνεται αποκλειστικά στον διάλογο.