ΘΡΥΛΟΙ ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ
Η Όπερα του Πεκίνου και οι Διάσημες Ιστορίες της: Ο Αποχαιρετισμός της Παλλακίδας
Από την τελευταία νύχτα ενός καταραμένου στρατηγού μέχρι το ξέσπασμα του Βασιλιά των Πιθήκων, αυτές είναι οι ιστορίες και οι ερμηνευτές που είναι πιο πιθανό να δείτε σε ένα πρόγραμμα όπερας του Πεκίνου.
Δείτε εισιτήρια για το Θέατρο Liyuan στο GetYourGuide ↗Ο Βασιλιάς των Θεαμάτων: αφοσίωση στο τέλος μιας αυτοκρατορίας
Από τα πιο διαχρονικά έργα του Πεκινέζικου Όπερας είναι το «Αντίο, Παλλακίδα μου», εμπνευσμένο από την ιστορική αναμέτρηση μεταξύ των αντιπάλων πολέμαρχων Xiang Yu και Liu Bang στο τέλος της δυναστείας Qin και την ίδρυση της δυναστείας Han, πριν από περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια. Η όπερα επικεντρώνεται στην τελευταία νύχτα του Xiang Yu πριν από μια αποφασιστική ήττα, και στην επιλογή της συζύγου του, Yu, να αφαιρέσει τη ζωή της παρά να γίνει βάρος για εκείνον καθώς ο στρατός του καταρρέει — ένα έργο χτισμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου γύρω από την πίστη, τον έρωτα και την τραγωδία, παρά από θεαματικά εφέ. Ο συνδυασμός ενός ισχυρού πρωταγωνιστικού ρόλου jing ή laosheng, ενός απαιτητικού γυναικείου ρόλου dan, και μιας περίφημης σκηνής χορού με σπαθί, το έχει διατηρήσει ως βασικό κομμάτι του ρεπερτορίου, ενώ ο τίτλος του έδωσε αργότερα το όνομά του σε μια διεθνώς γνωστή ταινία του 1993, χαλαρά εμπνευσμένη από την όπερα και τους ερμηνευτές της.
Η καταστροφή στον Ουρανό: ο Βασιλιάς των Πιθήκων σπέρνει τον όλεθρο
Εμπνευσμένο από το κλασικό μυθιστόρημα Το Ταξίδι στη Δύση, το έργο Ο Σάλος στον Ουρανό — που αποδίδεται συχνά και ως Ταραχή στον Ουρανό — παρουσιάζει με θεατρική δεινότητα τον άτακτο αθάνατο Σουν Γουκόνγκ, τον Βασιλιά των Πιθήκων, να επαναστατεί ενάντια στην ουράνια γραφειοκρατία, αφού του αρνήθηκαν τον σεβασμό που θεωρεί ότι του αξίζει. Πρόκειται για ένα από τα εμβληματικά έργα του Πεκινέζικου Όπερας, σχεδιασμένο για ερμηνευτές εκπαιδευμένους στην τεχνική wusheng, που ειδικεύονται στην απαιτητική «όπερα του πιθήκου» — ένα στιλ που συνδυάζει αστραπιαία ακροβατικά, πολεμική χορογραφία και ευρεία σωματική κωμωδία, κάτι που ελάχιστα άλλα έργα επιχειρούν ταυτόχρονα. Χάρη στα ζωηρά χρώματα, τον γρήγορο ρυθμό και την ευκολία κατανόησης χωρίς βαθιά γνώση της κινεζικής ιστορίας, αποσπάσματα από τον Σάλο στον Ουρανό αποτελούν συχνή επιλογή σε προγράμματα για επισκέπτες που αναζητούν ένα προσιτό, ενεργητικό θέαμα, δίπλα σε πιο ήρεμα, διαλογικά έργα.
Ο Μεϊ Λανφάνγκ: ο καλλιτέχνης που ταξίδεψε το Πεκινέζικο Όπερα στο εξωτερικό
Κανένας άλλος καλλιτέχνης δεν συνδέεται τόσο στενά με τη διεθνή φήμη του Πεκινέζικου Όπερας όσο ο Μέι Λανφάνγκ, ο πιο διάσημος ερμηνευτής ρόλων νταν του εικοστού αιώνα, γνωστός για την τελειοποίηση της τεχνικής των γυναικείων ρόλων σε όλους τους υποτύπους, από το τσινγκί και το χουαντάν έως τα υπόλοιπα είδη νταν. Πέρα από τη θέση του στην Κίνα, ο Μέι Λανφάνγκ περιόδευσε διεθνώς στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και τη δεκαετία του 1930, εμφανιζόμενος στην Ιαπωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ένωση, και θεωρείται ευρέως ο πρώτος που σύστησε την αισθητική του Πεκινέζικης Όπερας σε δυτικό κοινό και καλλιτέχνες. Η επιρροή του στην εκπαίδευση και την ερμηνεία των ρόλων νταν παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα, και το όνομά του εξακολουθεί να αποτελεί το σημείο αναφοράς κάθε φορά που συζητείται η παράδοση των γυναικείων ρόλων στην Πεκινέζικη Όπερα.
Από πού αντλούν έμπνευση οι ιστορίες του ρεπερτορίου
Μεγάλο μέρος του κλασικού ρεπερτορίου του Πεκινέζικου Όπερας αντλεί από μια σχετικά μικρή δεξαμενή κοινών πηγών, γνωστών σε όλη την κινεζική αφηγηματική παράδοση: τα ιστορικά χρονικά των Τριών Βασιλείων και της σύγκρουσης Χαν-Τσου, τους λαϊκούς ήρωες-ληστές του Περιθωρίου των Νερών, το υπερφυσικό ταξίδι του Ταξιδιού προς τη Δύση, καθώς και διάφορα αυλικά ειδύλλια και θρύλους που μεταδόθηκαν μέσα από παλαιότερες οπερατικές παραδόσεις. Επειδή αυτές οι ιστορίες ήταν ήδη ευρέως γνωστές στο κινεζικό κοινό, οι θεατρικοί συγγραφείς και οι ερμηνευτές μπορούσαν να εστιάσουν λιγότερο στην εξήγηση της πλοκής και περισσότερο στην ίδια την παράσταση — το τραγούδι, τις μάχες, τις συναισθηματικές κορυφώσεις — έχοντας τη βεβαιότητα ότι το κοινό ήδη κατανοούσε ποιοι ήταν οι χαρακτήρες και πώς περίπου τελείωναν οι ιστορίες τους, όπως ακριβώς το δυτικό κοινό φέρνει προηγούμενη γνώση σε έναν οικείο μύθο ή παραμύθι.
Τι πραγματικά ανεβαίνει σε μια σκηνή του Πεκίνου
Ελάχιστοι χώροι στο Πεκίνο ανεβάζουν μία ολόκληρη όπερα σε μία παράσταση· αντίθετα, ένα βράδυ συνήθως συνδυάζει μια χούφτα μικρότερων, αυτοτελών αποσπασμάτων, συχνά επιλεγμένων ειδικά για να αναδείξουν διαφορετικούς ρόλους και τεχνικές σε όλο το πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει ότι ο επισκέπτης μπορεί να δει μια δραματική σκηνή από τον «Αποχαιρετισμό της Παλλακίδας», ένα κωμικό ή ακροβατικό απόσπασμα από έργο με τον Βασιλιά των Πιθήκων, και ένα εντυπωσιακό κομμάτι με ζωγραφισμένο πρόσωπο τύπου jing, όλα μέσα σε ένα βράδυ, αντί να δεσμευτεί σε μία μακροσκελή αφήγηση. Είναι ένα πρακτικό όσο και καλλιτεχνικό φορμά — τα συμπυκνωμένα αποσπάσματα ταξιδεύουν καλά για προγράμματα προσανατολισμένα στους επισκέπτες, και το να γνωρίζεις εκ των προτέρων την πλοκή μερικών διάσημων ιστοριών διευκολύνει σημαντικά την παρακολούθηση της σκηνής, ακόμη και με αγγλικούς υπότιτλους να τρέχουν παράλληλα.